Εξοπλισμός και άλλα ΑΛΑΒΑ
Άρχισα να ασχολούμαι με το ψαροτούφεκο και το υποβρύχιο κυνήγι πολύ μικρός, θα ήμουν 8-9-10 χρονών.
Το πρώτο μου όπλο ήταν ένα …. σκουπόξυλο με 5αινα για κυνήγι χταποδιών.
Το επόμενο καλοκαίρι πρέπει να ήταν που ο πατέρας μου μου αγόρασε το πρώτο μου ψαροτούφεκο, ένα Lanara 50άρι με τρίαινα. Τότε ήταν τεράστιο αυτό το όπλο για μένα !
Αυτό το οπλάκι με συντρόφευσε για πολλά χρόνια, είτε ως βασικό (αφού ήταν το μοναδικό μου) είτε ως συνοδευτικό όπλο στην σημαδούρα για κανένα δευτέρωμα-ξεβράχωμα τα επόμενα χρόνια.
Στολή τότε δεν είχα φυσικά …. απέκτησα την πρώτη μου στολή στα 15-16 μου, και αυτή δεν ήταν καινούρια, αλλά “πατημένη” ενός θείου δολωματά (Thanx θείε Θεόφιλε). Στην πορεία πέρασαν από την κορμάρα μου διάφορες στολές, πιο αγαπημένη μια Sporasub ξυρισμένη/φόδρα (συνήθως άλλαζα στολές γιατί οι άτιμες μου μίκραιναν συνέχεια … τη κακή συνήθεια και αυτή, να μικραίνουν οι στολές !! :P).
έδιλα πλαστικά, της πλάκας.
Βάρη, μάσκα (ενικός), αναπνευστήρας (επίσης ενικός), σημαδούρα, άδεια αλιείας και όλα τα άλλα ερχόταν σιγά-σιγά, καθώς έπρεπε πρώτα να μαζέψω τα σχετικά χρήματα - ας μην ξεχνάμε οτι ήμουν έφηβος, είχα και άλλες ανησυχίες και έξοδα - και με την ευκαιρία να πω οτι χαίρομαι πάρα πολύ που το ψαροτούφεκο δεν ήταν ΟΤΕ προταιρεότητα στην ζωή μου, και το λέω συνειδητά. Αλλά επ’ αυτού ίσως σας πω σε νέο άρθρο.
Μετά ήρθε στην ζωή μου ένα δανεικό αεροβόλο Balco 70άρι. Ήταν αχρησιμοποίητο καιρό, οπότε έπρεπε πάλι να μαζέψω τις 10.000 δρχ που χρειαζόταν για το σέρβις. Τελικά αυτό δεν μου έκατσε, και χαίρομαι που πριν πάω να αγοράσω παρόμοιο όπλο είχα την ευκαιρία να δανειστώ ένα και να το δοκιμάσω.
Και μετά ένα δανεικό Balco Strike 90. ολύ ωραίο ψαροτούφεκο, απλό, ανθεκτικό, ευθύβολο. ολύ το χάρηκα.
Κάπου εδώ να σας θυμίσω οτι μιλάμε για την περιοδο 8-17 χρόνων, οπότε μην σαν φαίνονται υπερβολικές οι αναφορές σε “δανεικό” εξοπλισμό ! ιτσιρικάς ήμουν, έσοδα NO.
Και μετά ψάρεψα με ένα Cressi sub Apache, το παλιό με την άσπρη λαβή. Αυτό το όπλο το ερωτεύτηκα και έγινε όνειρο μου να αγοράσω ένα δικό μου.
Καιρό μετά πήρα την απόφαση να το αγοράσω. Επίσκεψη στον Τόλη (Μπέκας, ένας από τους καλύτερους και φιλικότερους μαγαζάτορες της Θεσσαλονίκης). Ο Τόλης με έπεισε οτι δεν χρειαζόμουν το 90άρι αλλά το 75άρι. Και του είπα το φοβερό επιχείρημα, που είναι και ο λόγος που κάθομαι και γράφω αυτό το άρθρο: “Μα Τόλη, όλοι στα περιοδικά λένε οτι το βασικό όπλο του ψαροτουφεκά είναι το 90άρι, και με αυτό στο χέρι πρέπει να βουτάει, και οτιδήποτε άλλο να περιμένει κρεμασμένο στην σημαδούρα”.
Είμαι σίγουρος οτι δεν τον “ξέρανα”, είμαι σίγουρος οτι δεν ήταν η πρώτη φορά που το άκουγε αυτό το επιχείρημα…. μετά από συζήτηση έφυγα με το 75άρι Cressi Sub Apache (κίτρινη λαβή) στο χέρι. Και τον ευχαριστώ τον Τόλη … πέρασε πολύς καιρός μέχρι πραγματικά να χρειαστώ ένα 90άρι ως βασικό μου όπλο. (με την ευκαιρία να σας προτείνω ένα πολύ ωραίο άρθρο ενός φίλου, που περιγράφει την δική του μετάβαση στο 90άρι όπλο, εδώ).
Το 75άρι αυτό λοιπόν είναι το αγαπημένο μου όπλο. Μετά από καιρό απέκτησα και ένα 60άρι Bechaut - Cavalero που αντικατέστησε το παλιό 50άρι, και μετά από καιρό απέκτησα και ένα 120άρι Mark Valentin, ένα πολυ ωραίο όπλο, μεταχειρισμένο σε καλή τιμή, αλλά ήταν too much για μένα - όπως υποθέτω θα ήταν too much το 90άρι που με απέτρεψε ο Μπέκας να αγοράσω.
ρόσφατα απέκτησα και ένα AMI 90άρι, “φτιαγμένο” από τον φίλο Γιώργο απαδόπουλο (γνωστός και ως papageo). Το αγόρασα γιατί ήθελα ένα όπλο 90άρι-100άρι, αλλά κυρίως γιατί “έμαθα” πως το παλιό καλό AMI (σκέτο ΑΜΙ, όχι το ΙΙ), θα σταματήσει να παράγεται, και ήθελα να το έχω αυτό το όπλο.
Συμπεράσματα :
1. η εξέλιξη μου ως ψαροτουφεκά, ήταν πολύ, μα πολύ αργή (πολλοί λόγοι για αυτό).
2. ποτέ δεν ξόδευα πολλά χρήματα για τον εξοπλισμό μου
3. δεν είχα πρόβλημα να δανειστώ κάτι και να το χρησιμοποιήσω για να καταλήξω στο αν θα το αγοράσω ή όχι - δεν αγόραζα κάτι αν δεν ήμουν σίγουρος οτι θα “μου κάτσει”.
4. υπήρξα θύμα της διαφήμισης αλλά και των περιοδικών - δεν πέθανα κιόλας, αλλά αναμφισβήτατα η άποψη μου είχε επηρρεαστεί από τα περιοδικά, και όχι από προσωπικές διαπιστώσεις. Δεν λέω πως είναι κακό να έχεις επηρρεαστεί από τα ΜΜΕ, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο να έχεις βγάλει τα δικά σου συμπεράσματα - και όχι μόνο στα περί εξοπλισμού και ψαροτούφεκου.
5. η εξέλιξη του εξοπλισμού μου ήταν ανάλογη με την δική μου ψαροτουφεκάδικη εξέλιξη, εκτός από τότε που αγόρασα το 120άρι Marc Valentin , το οποίο όμως το αγόρασα γιατί μου άρεσε σαν όπλο και γιατί το πήρα πολύ φτηνά, σχεδόν δώρο.
Τελευταίο συμπέρασμα και σημαντικότερο, και γιαυτό το βγάζω από την ανωτέρω αριθμημένη λίστα : τα ανωτέρω συμπεράσματα 1 έως 5, ΔΕΝ είναι ο κανόνας, αλλά η εξαίρεση. οιος είναι ο κανόνας?
Σαν διαχειριστής του greekdivers.com αλλά και ως άνθρωπος που επικοινωνεί με πολύ κόσμο (αφορμή για αυτά που γράφω σήμερα υπήρξε η συζήτηση μέσω MSN Messenger με έναν φίλο ο οποίος μου είπε τα συμπεράσματα του μετά την επίσκεψη του σε “θαλασσινή” έκθεση), βλέπω οτι πλέον ο κανόνας είναι :
“ένας 20χρονος θα μπορούσε να πουλήσει τον ψαροτουφεκάδικο εξοπλισμό του, και να αγοράσει ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο με τα λεφτά της πώλησης … ίσως κάποιος θα μπορούσε να πουλήσει ΜΟΝΟ τα περιττά κομμάτια του εξοπλισμού του και να αγοράσει μεταχειρισμένο αυτοκίνητο!!!”.
Και δεν μου καίγεται καρφί αν κάποιος το θεωρεί υπερβολικό αυτό που είπα, επειδή ΓΝΩΡΙΖΩ τέτοιους ανθρώπους !
Και γι’αυτό στην αρχή τόνιζα τα περί “δανεικού” εξοπλισμού !!! Γνωρίζω ανθρώπους, 19-20-21 χρονών, φοιτητές, με 3-5-10 ή και 15 όπλα !!!!! Δύο στολές, 5 μάσκες, 4 αναπνευστήρες, 3 σημαδούρες +ένα σωρό κεφαλές, λαβές, βέργες ! Μπορεί να μην γνωρίζεις εσύ κάποιον με τόσα περιττά, αλλά είμαι σίγουρος οτι όλο και κάποιον θα γνωρίζεις που έχει πράγματα περιττά που δεν χρησιμοποεί.
Και αναρωτιέμαι : ΓΙΑΤΙ? Επίσης αναρωτιέμαι: όλα αυτά τον κάνουν καλό ψαροτουφεκά?
Και για να μην παρεξηγηθώ … δεν με προβληματίζουν μόνο αυτοί που έχουν ΟΛΛΑ όπλα κτλ….
Άντε, να δεχτώ οτι κάποιος συλλέγει, οτι κάποιος βρήκε 2-3-5 όπλα φτηνά μεταχειρισμένα ή φτηνά βιτρίνας. Άντε να δεχθώ οτι κάποιος πούλησε όλο το σετ του, και ο φίλος μας τα πήρε “κοψοχρονιά”.
Εκεί που όμως μένω “παγωτό” είναι με την τάση που διακρίνω τα τελευταία 2-3-4 χρόνια.
Όπλα που κοστίζουν όσο ένα μηνιάτικο ενός ανθρώπου που δουλεύει 6 μέρες την εβδομάδα ως πωλητής σε εμπορικό κατάστημα, δηλαδή 500-600 ευρώ.
Σωλήνες που κοστίζουν 300 και 400 ευρώ. Ψαροτούφεκα των 400-600-700 ευρώ !!!! Έλα Χριστέ και αναγιά. Και δεν απορώ με τους εμπορούς που τα πουλάνε τόσο. Μαγκιά τους, ή τέλος πάντων τόσο κοστολογούν την δουλειά τους, την γνώση τους (τέλος πάντων, και εδώ χωράει ΟΛΥ κουβέντα, γιατί οι υπερβολές ΕΙΝΑΙ δεδομένες).
Απορώ με αυτούς που πηγαίνουν και δίνουν ΤΟΣΑ λεφτά για ένα όπλο - και κάποιοι έχουν και 2 και 3 τόσο ακριβά όπλα …
Δεν κατηγορώ κανέναν … απλά Α ΟΡΩ ! Και ξέρω πως δεν είμαι ο μόνος …
Carbon όπλα, carbon πέδιλα, carbon μάσκες και αναπνευστήρες, carbon στολές …. μας έχουν πεθάνει στο carbon ρε παιδιά … Δεν θα παραξενευτώ αν τα μαγαζιά αρχίσουν να πουλάνε και carbon ψαράκια, για να τα ρίχνουμε στην θάλασσα και να τους ρίχνουμε με τα καρμπονολάστιχα και τις καρμπονβεργες …. Και μετά, βγαίνοντας από την θάλασσα, αφού τα καρμπονόψαρα μας δεν τρώγονται, χτυπάμε μια καρμπον-άρα σε κοντινή πιτσαρία …
Μα τι κόλημα είναι αυτό με τα κάρμπον ! Και “η κουτσή Μαρία” κάρμπον θέλει (ε, αυτή σαν κουτσή θα της βγει και φθηνότερο το κάρμπον πεδιλάκι).
Τελικά φίλοι μου, πόσο θύματα είμαστε? όσο οι απόψεις και οι επιθυμίες μας είναι επηρρεασμένες από τις διαφημίσεις, από τα περιοδικά, από αυτά που διαβάζουμε σε φόρουμ σαν αυτό του greekdivers.com?
Μπορεί ο νέος ψαροτουφεκάς να αντισταθεί? Ίσως οχι ! Αλλά κάποιοι έχουν το “χρέος”, όπως εμένα με συμβούλεψε κάποτε ο Μπέκας, να συμβουλέυουν τους νεώτερους.
Θα το τραβήξω και άλλο …. έχω σκάσει.
Αν αγοράσω σήμερα ένα όπλο που κοστίζει 400 ευρώ, μπορεί κάποιος να μου κάνει ένα μοίρασμα αυτών των 400 ευρώ? Τι εννοώ?
1. από τα 400 ευρώ που έδωσα στο κατάστημα, πόσα είναι το κέρδος του καταστήματος?
2. από τα (400 μείον κέρδος κατάστηματος) πόσα είναι το κερδος του κατασκευαστή? Κέρδος λέω.
3. από τα (400 μειον κέρδος καταστήματος μειον κέρδος κατασκευαστή) πόσα είναι “το κόστος της γνώσης, των πειραμάτων, των αποτυχειών κτλ” που πολλοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για τις υψηλές τιμές?
4. Και φυσικά … από αυτά τα 400 ευρώ που κάνει το όπλο, πόσα λεφτά πήγαν στην διαφήμιση του όπλου ????????????? όσα πήγαν σε χορηγίες αγώνων, αθλητών, συλλόγων κτλ ? Μήπως τελικά ο καταναλωτής πληρώνει αυτές τις χορηγίες?
όσο κόστισε τελικά αυτό το όπλο ρε παιδιά για να φτιαχτεί?
Τέλος πάντων … κάποιοι ίσως συμφωνούν, κάποιοι ίσως διαφωνούν …
Κάποιοι ίσως να καταλαβαίνουν, κάποιοι όχι.
Κάποιοι μας δουλεύουν, κάποιοι όχι.
Κάποιοι μας πιανουν τον πωπό, κάποιοι όχι …